Trading’in temel kuralları: atlamaman gereken 5 kural

Her yatırım yüksek risklidir. Basit bir örnek veriyor: bir şirketin hissesini alırsın, şirket iflas eder ve paranı kaybetmiş olursun. Kaldıraçlı vadeli işlemler ise daha da risklidir.

Bu yüzden trading’e koyduğun parayı en baştan kaybedilmiş saymalısın. $1.000 kaybetmek her zaman acıtır, ama ihtiyacın olmayan $1.000’ı kaybetmekle ay sonunu getirmek için güvendiğin $1.000’ı ya da kombi bozulursa diye kenara ayırdığın parayı kaybetmek aynı şey değil.

Ne banka kredisi ne kredi kartı; fiyat kelepir gibi görünse bile. Onun sözleriyle: “bence en önemli kural bu.” Bunu kendi deneyiminden anlatıyor.

İlk zamanlarında küçük bir hesabı çok büyüten çok iyi bir seri yakaladı. Sonra diğer kurallara uymadığı için hepsini kaybetti. Kaybettiğini geri kazanmak için yeniden para yatırdı ve giderek daha agresif işlem yaptı. O para da bitince kredi kartını kullandı ve ay sonunu zar zor getirdiği beş ay boyunca o borcu taşıdı. Hiçbir şeyi geri kazanamadan.

Anlattığı şey çok yaygın bir psikolojik mekanizma. Büyük bir kayıptan sonra sıfırdan başlamak istemezsin, kaybı geri almak istersin; bu da seni tam en kötü işlem yaptığın anda daha fazla risk almaya iter. Borç parayla işlem yapmak hakkındaki sonucu: “hiçbir durumda iyi bitmez.”

İlk hedefin hesabını katlamak değil. $1.000’ının sıfıra dönmemesini sağlamak. Kötü işlemlerin artık hesabını boşaltmıyorsa, ancak o zaman hesabı büyütmeyi düşünmenin anlamı olur.

• Hiç kimse her işlemi ya da her analizi doğru tutturamaz. “Tutturduğunu söyleyen sana yalan söylüyor.”
• Matematik senin aleyhine çalışır: $100’ün varsa ve %200 kazanırsan $300’ün olur. Sonra %100 kaybedersen sıfırda kalırsın. Kendi özetiyle: “kazançta sınır yok, ama en fazla %100 kaybedebilirsin.”

Bu yüzden ona göre zararları sınırlamayı öğrenmek, kazancı en üst düzeye çıkarmayı öğrenmekten daha önemli.

Bir işlem açmadan önce üç şeyi bilmen gerekir:

1. Kârı nerede alacağını.
2. Zararı nerede kabul edeceğini, yani analizinin hangi fiyatta geçersiz hale geldiğini.
3. Ona ne kadar süre tanıyacağını, fikrin işe yaramadığına karar vermeden önce.

Örneği: bitcoin’i $30.000’e çıkacağını düşündüğün için $20.000’den alıyorsun. $18.000’in altına düşerse o yükseliş artık en olası senaryo değildir; zararı kabul eder ve bir sonraki işleme geçersin.

Ve plana uyarsın. Stop’u $18.000’e koyduysan, fiyat $18.500’e yaklaştığında onu daha aşağı çekemezsin. Oraya bir nedenle koydun. Kaydırırsan planladığından daha büyük bir zarar almış olursun.

Pek çok kişinin başına gelir: kârda bir işlemleri vardır, fiyat hedeflerine ulaşmaz, geri döner ve işlem zararla kapanır.

Onun çözümü: işlem iyice kâra geçtiğinde ve analizin doğruysa fiyatın girişine geri dönmemesi gerekiyorsa, stop’u giriş noktana taşı. En kötü ihtimalle kazanmazsın, ama kaybetmezsin de.

“Geceleri rahat uyuyabiliyorum.”

3. ve 4. kurallar, işlemi açmadan önce bir sayıya dönüştürülebilir. Sermayeni, kaybetmeyi kabul ettiğin tutarı, girişini ve planındaki stop’u pozisyon büyüklüğü hesaplayıcısına gir. Plan tutmazsa tam o kadar kaybetmen ve fazlasını kaybetmemen için hangi büyüklükte pozisyon açman gerektiğini söyler. Bu zarar seni geceleri uyutmayacaksa, düşür.

1. kuralı hiçbir hesaplayıcı düzeltemez: hesaptaki para geçinmek için ihtiyacın olan paraysa, sorun daha işlem yapmadan oradadır.

• Aylık giderlerin için ayırdığın parayla ya da beklenmedik durumlar için kenara koyduğun parayla işlem yapmak.
• Fiyat ucuz göründüğü için kredi çekmek ya da kredi kartını kullanmak.
• Büyük bir kaybı daha büyük işlemlerle geri almaya çalışmak. Kendisini borca sürüklediğini anlattığı yol bu.
• Kârla ya da zararla nereden çıkacağını bilmeden bir işleme girmek.
• Fiyat stop’a yaklaşınca onu uzaklaştırmak.
• İyi kârdaki bir işlemin, stop’u girişe taşımadan yeniden zarara dönmesine izin vermek.